Monday, March 1, 2021

How to Live: Lessons from Montaigne

How to Live: Lessons from Montaigne

 Don’t worry about death, pay attention, read a lot, give up control, embrace imperfection.

 

Sunday, February 28, 2021

A Scientist’s Advice on Healing:

A Scientist’s Advice on Healing: A Soulful Animated Poem About Getting to the Other Side of Heartbreak 

A SCIENTIST’S ADVICE ON HEALING
by Christy Ducker

Try to accept
this fat red hurt
is your starting point,
in the way a pen must be put to paper
     in one particular spot,

then move

 

Read more....

The Unusual Language That Linguists Thought Couldn’t Exist

 The Unusual Language That Linguists Thought Couldn’t Exist

Memories in Diaspora # 344

Memories in Diaspora # 344

برای من دردناک بود که کودکی حتا برای تصور کشتن، جایزه بگیرد!

Friday, February 26, 2021

A Woman's Body

 A Woman's Body

هُرم هوای داغ و دَم کرده، در یک شب تابستان، مردی چینی به نام "ینگ"* را که در رختخوابش دراز کشیده بود، از خواب پراند. "ینگ" در حالی که روی شکم خوابیده بود و سرش را در دست هایش پنهان کرده بود و اوهام وحشی و رویاهای دور و دراز هوس انگیز فرو رفته بود، متوجه یک "کک" شد که به آرامی می چرید و از کناره ی لبه ی تختخواب بالا می رفت.
 
 Archivo:Desnudo de mujer - Joaquín Sorolla - 1902.jpg

Wednesday, February 24, 2021

Old Black Joe

A very touching song....

Old Black Joe

Gone are the days when my heart was young and gay
Gone are my friends from the cotton fields away
Gone from the earth to a better land I know
I hear their gentle voices calling "Old Black Joe."
I'm coming, I'm coming, for my head is bending low
I hear their gentle voices calling "Old Black Joe."
Why do I weep, when my heart should feel no pain
Why do I sigh that my friends come not again?
Grieving for forms now departed long ago
I hear their gentle voices calling "Old Black Joe."
Where are the hearts once so happy and so free?
The children so dear that I held upon my knee?
Gone to the shore where my soul has longed to go
I hear their gentle voices calling "Old Black Joe."
 
 

Visiting My Fifteen Year Old Self (5-2)

  دیدار با پانزده سالگی ام بخش دوم از قسمت دیدار پنجم

 

گویی خودم هم، خودم را در لابیرنت پیچ در پیچ زمان و مکان گم کرده ام.

می گویم: میدانی، زندگی گاه همین گونه است. آدم بالاخره راهش را در پیچاپیچی و گمشدگی پیدا می کند.

می دانم هنوز گیج است و بی پاسخ. آدم باید خودش گاه پاسخ پرسش هایش را پیدا کند. وقتی که آدم در یک لحظه، در چند زمان متفاوت و متوالی زندگی می کند، نمی تواند به آن چند زمان و چند مکان یک کلیت شفاف بدهد.

……..


Tuesday, February 23, 2021

Remembering Octavia Butler: Black Sci-Fi Writer

 Remembering Octavia Butler: Black Sci-Fi Writer, Shares Cautionary Tales in Unearthed 2005 Interview 

adrienne maree brown: Octavia Butler’s Visions of the Future Have Transformed Generation of Readers

Sunday, February 21, 2021

The Individual Person at the Center: An Interview with Julia Kristeva

 The Individual Person at the Center: An Interview with Julia Kristeva

 Revolt, She Said

Julia Kristeva extends the definition of revolt beyond politics per se.

May '68 in France expressed a fundamental version of freedom: not freedom to succeed, but freedom to revolt. Political revolutions ultimately betray revolt because they cease to question themselves. Revolt, as I understand it—psychic revolt, analytic revolt, artistic revolt—refers to a permanent state of questioning, of transformations, an endless probing of appearances. In this book, Julia Kristeva extends the definition of revolt beyond politics per se. Kristeva sees revolt as a state of permanent questioning and transformation, of change that characterizes psychic life and, in the best cases, art. For her, revolt is not simply about rejection and destruction—it is a necessary process of renewal and regeneration.

Read more on her:

 Black Sun

 New Maladies of the Soul (1993)

The Day Dostoyevsky Discovered the Meaning of Life in a Dream

 The Day Dostoyevsky Discovered the Meaning of Life in a Dream.

 “And it is so simple… You will instantly find how to live.”

Monday, February 15, 2021

Memories in Diaspora # 333

 

” تنسی ویلیامز، کولین، و گلدانی برای گلهای مصنوعی”

 

“مریم” تنسی ویلیامز را خیلی دوست داشت. هم نمایشنامه هایش را و هم خودش را.

نشسته بود در کمال آرامش روی یک مبل زرد رنگ تا فیلم *”شب ایگوانا” را ببیند. در تنهایی یک تابستان که ناگهان هوا نرم شده بود از خشونت گرما و شرجی، در یک شهر کوچک و راکد و خالی. “شب ایگوانا” می توانست او را از هیچگونگی زمان و مکان جدا کند. او را ببرد به شهری درمکزیک، ایتالیا، یونان یا هر شهر دیگری که با این شهر کوچک فرق داشته باشد. و به او این امکان را بدهد که تقسیم بشود به چند آدم کاملن متفاوت و زندگی آن ها را مثل آن ها اما از دیدگاه خودش زندگی بکند. در این دگردیسی دو ساعته، او می توانست به راحتی اوا گاردنر بشود یا مکسین فالک، بشود سو لایون یا شارلوت گودال، حتا ریچارد برتون یا لارنس شانون، کشیش الکلی…. حتا بشود ایگوانا، آن سوسمار کوچک درختی که به سرعت رنگ عوض می کند. سبز می شود و آبی و نارنجی….

سه چهار سال می شد که “مریم” از جایش کنده شده بود. لیزه کن شده بود. انداخته شده بود توی یک سوراخ مورچه. سوراخی که در آن هیچ مورچه ای هم نبود. فقط یک سوراخ خالی بود. یک حفره با یک تلویزیون رنگی.

اتوبوس قراضه با تکان و شکان از سربالایی بالا می رفت که “کولین” در خانه را کوبید.

 

  # 333- روزنگاری‌های دیاسپورا

Visiting My Fifteen Year Old Self # 5

 همراه با پانزده سالگی‌ام

 

بخش پنجم از مجموعه:  همراه با پانزده سالگی‌ام

 

مریم، پانزده سالگی من؛

دل گرفتگی امروزم را تنها با حرف زدن با تو می توانم تسکین بدهم. هرچند اگر مرا نشناسی. اما من تو را می شناسم.

می دانی، پرم امروز. پر.

حرف زدن با خود یکجور دل گشایی است، وقتی که آدم حس می کند به هیچکس نمی تواند اعتماد کند جز خودش. خودش که مادر خودش می شود. و امروز حس می کنم که تو همچون یک مادر مرا در پناه خودت گرفته ای. یک مادر پانزده ساله برای دختر شصت ساله اش. برای گریز از پریشان دلی و پریشان اندیشی است که می خواهم با تو حرف بزنم. یک حرف زدن یک طرفه. واگویی. پر گویی…. شاید.

می دانم ممکن است که پریشان گویی کنم. نمی دانم.

“اعتماد” واژه پیچیده ای است با تمام نسبی بودنش. نسبی دیدنش. نمی دانم که اگر در باره هر چیزی مطلق گرایی کنم، به یک آدم خودکامه تبدیل نمی شوم؟ نمی دانم.

می دانم که در سفر کردن است که آرامش به سراغم می آید و می توانم دل آسایی کنم. به ویژه امروز که هوا سنگین و ابری است. و درخت کاج با برگ های سبز سوزنی اش، مثل مجسمه ایستاده است پشت پنجره ام. من درخت های کاج را چندان دوست نداشته ام. بیچاره درخت های همیشه سبز کاج با بوی عطر خوب زمستانی شان! اما این درخت کاج، که مثل همین درخت مصنوعی کریسمس توی اتاق نشیمن سبز است، انگار دانه ای را توی دلم سبز می کند. این دانه انگار یک دانه تاریخی است که در دی ان ای من کاشته شده بوده است و هر بار که دلم می گیرد، خود به خود می روید. توی دلم. دانه صدا دارد و انگار حرف هم می زند و می گوید: “من کودک الهه – خدای میترا هستم. و بخاطر همین الهه – خدا ، من خورشید را ستایش می کنم. باور کن این ستایشگری اصلن دست خودم نیست و نبوده است. شاید در این دو روز که هوا ابری و سنگین بوده است، من به طرف این درخت کاج کشیده شده ام و بخاطر همین درخت کاج ایستاده ام پشت پنجره تا رویش آرامش را در دلم حس کنم. نمی دانم!

 


Saturday, February 13, 2021

My Doctor Told Me My Pain Was All in My Head. It Ended Up Saving Me.

Interesting read for Corona time:

My Doctor Told Me My Pain Was All in My Head. It Ended Up Saving Me.

After a decade of mysterious running injuries and countless specialist visits, I found a treatment centered on neuroscience.

Thursday, February 11, 2021

Where the Green Ants Dream

"The film is set in the Australian desert and is about a land feud between a mining company called Ayers (based on Nabalco) and the native Aborigines. The Aborigines claim that an area the mining company wishes to work on is the place where green ants dream, and that disturbing them will destroy humanity."

 Image result for where the green ants dream summary

"Where the Green Ants Dream (German: Wo die grünen Ameisen träumen) is a 1984 film directed by Werner Herzog. Based partly on the Milirrpum v Nabalco Pty Ltd case and making use of professional actors as well as Aboriginal activists who were involved in the case, it was a mix of facts and fiction. The ant mythology was claimed as Herzog's own, but some natives did consider the green ant as the totem animal that created the world and humans. Wandjuk Marika noted that the ant dreaming belief existed in a clan that lived near Oenpelli in the Northern Territory." 

 

Brain’s ‘Background Noise’ May Hold Clues to Persistent Mysteries

 Brain’s ‘Background Noise’ May Hold Clues to Persistent Mysteries

By digging out signals hidden within the brain’s electrical chatter, scientists are getting new insights into sleep, aging and more.

Sunday, February 7, 2021

Family Romance, LLC

Family Romance, LLC is a 2019 American drama film directed by Werner Herzog.

This film is fascinating exploration of human loneliness, solitary and connection in today's disconnected life.

Image result for family romance llc 

A Lifetime of Lessons in “Mrs. Dalloway”

A Lifetime of Lessons in “Mrs. Dalloway”

"The first time I read Virginia Woolf, it was for extraliterary reasons. I knew she had gone mad. I wanted to know how, exactly. Some dark wing was crossing over me that fall. The middle register of experience had abruptly fallen away. I didn’t need to sleep anymore, it seemed. My brain buzzed and whirred in terrifying ways. Everything seemed connected to everything else, but in ways I didn’t dare try to explain. I was seventeen, I think, eighteen maybe. I worked an early shift at a bakery, and I’d ride there on my bike before dawn, the whoosh of the darkness soft and creaturely around me. Why are you crying for no reason? I’d think, brushing my hands across my face."

Friday, February 5, 2021

How Aging Shapes Narrative Identity

 How Aging Shapes Narrative Identity

What is narrative identity?

It’s a story you’ve got about how you came to be, who you are, and where your life’s going. That’s not your whole identity—there are a lot of other things that are part of your identity—but it’s a really important part, and it’s a neglected part. Narrative identity is just as much about how you imagine the future, even though it hasn’t happened yet, as it is about how you reconstruct the past. If I’m planning to be president of the United States, and I’m currently laboring in academia, well you’re going to have to develop a way to connect up your past with your goals for the future.

 

Tuesday, February 2, 2021

Visiting my Fifteen year Old Self (4)

(4)

چهارمین بازدید:

از مجموعه: همراه با پانزده سالگی‌ام

 

از صبح که بیدار شده ام، چشم های سبز “چکامه چکک” را چکنیده می بینم روی برگ های سوزنی درخت کاج حیاط ، که از پشت توده های متراکم برف سفید به من نگاه می کنند. و لبخندش را هم می بینم با لب های سرخ. و قد کوتاه وخپل، پستان های درشت و موهای طلائی. به خاطر چشم های سبز، پوست سفید و موهای طلائی اش بود که در سیزده سالگی ازدواج کرد.

 

Friday, January 29, 2021

Memories in Diaspora # 330

 Memories in Diaspora # 330

"در نامه ام برای جی- ای نوشته بودم که چقدر خودم را با جنبش ساهان آمریکایی هم هویت احساس می کنم وچقدر در سفر نلسون ماندلا به نیویورک، از منظرگاه سیاسی و عاطفی خودم را با او و همه سیاهان دنیا به ویژه سیاهان هارلم نزدیک می دانستم. برایش نوشتم که زلزله شمال ایران مرا بسیار در هم شکسته بود و چقدر این در هم شکستگی به نوعی شبیه است شاید به حس های همیشگی او به عنوان یک نمایشنامه نویس سیاهپوست که در هارلم زندگی می کند. برایش از اجرای نمایشنامه ام در بوفالوی نیویورک نوشتم و سفرم به آنجا در ماه اکتبر و سفر کنونی ام به لس آنجلس."

Thursday, January 28, 2021

Memories in Diaspora # 335

 Memories in Diaspora # 335

خاطرات دیاسپورا

صبح، با تصور لولیدن کرم هایی زیر پوستم، چشم هایم را از هم باز کردم. و ناگهان”ایوب” به سراغم آمد.

امروز، همه چیز با اسطوره “ایوب” شروع شد. روز فرو رفتن بود در عمیق ترین لابیرنت های پر پیچ و تاب درونی به شیوه جریان سیال ذهن، یا تداعی معانی. به خود آگاه یا فرا خودآگاه یا ناخودآگاه خود. دیدن خود، دیدن یک روح مدرن درونی… با تصور لولیدن کرم هایی زیر پوست. توی بدن، لانه ای برای کرم های مکنده و لولاگر.

Wednesday, January 27, 2021

Embracing Imperfection: On Writing in a Second Language

 Embracing Imperfection: On Writing in a Second Language

Kaori Fujimoto Recounts the Challenges of Finding Her Voice
in a Different Tongue

I took shelter in the unfamiliar because I was unhappy with the familiar. I was the type of child who was called “weird,” unable to fit into school and other societal settings.

Essential Writing Advice from Virginia Woolf

 Essential Writing Advice from Virginia Woolf

 "Who wouldn’t love to write like Virginia Woolf? (Well, some people, probably, but I’d wager not many of them are looking at this page.) Woolf was a once-in-a-generation mind, and as both a writer and publisher, she had strong opinions about what made a piece of literature great (or, more often, mediocre). Luckily for us, she wrote many of her ideas down, in some of the many essays and letters she penned over the course of her life. Below, I’ve collected a few of Woolf’s thoughts on craft and the art of the novel, as well as inspiring advice for aspiring writers and established writers alike. She is not quite as pithy as others when it comes to doling out advice—but I think her advice is all the better for it."

Essential Writing Advice from Virginia Woolf
  • To write a novel, begin with character: ...
  • Read as much as you can—and then write about somebody other than yourself: ...
  • Find common ground with the reader: ...
  • Learn to play with language, in search of truth and beauty: ...
  • Buck convention: ...
  • Use rhythm to make sense of the world: ...
  • Forget about methodology; do what works for you:

 

Sunday, January 17, 2021

Visiting my Fifteen year old self (3)

 (3)

سومین بازدید: خواب های اروتیک

از مجموعه:  همراه با پانزده سالگی ام

از آدم های ترسو بدم می آید. ازشان چندشم می شود. از آن هایی که خودشان را پشت خود دیگرشان پنهان می کنند. به ویژه وقتی که می خواهند موذیانه از زندگی محرمانه ات سر در بیاورند. و یا از زبانت حرف بکشند بیرون. آنوقت است که یکجوری دیوانه می شوم و عریان گویی می کنم. ازحقیقت ها پرده برداری می کنم و بزرگنمایی شان می کنم.

Saturday, January 16, 2021

‘The Journey’

The Journey is a 2016 British-Irish drama film directed by Nick Hamm and written by Colin Bateman. The film is a fictional account of the true story of how political enemies Ian Paisley and Martin McGuinness formed an unlikely political alliance. It stars Timothy Spall as Paisley and Colm Meaney as McGuinness, with Freddie Highmore, John Hurt, Toby Stephens, and Ian Beattie in supporting roles. 

 ‘The Journey’ imagines the conversation that ended Northern Ireland’s Troubles

Thursday, January 14, 2021

A Shift in American Family Values Is Fueling Estrangement

 A Shift in American Family Values Is Fueling Estrangement

 "Both parents and adult children often fail to recognize how profoundly the rules of family life have changed over the past half century." 

"Dear Therapist: My Daughter Hasn’t Wanted a Relationship With Me for 25 Years"

Tuesday, January 12, 2021

Marcus Aurelius on How to Live Through Difficult Times

 Marcus Aurelius on How to Live Through Difficult Times

 “Accept everything which happens, even if it seem disagreeable, because it leads to this, the health of the universe.”

 Marcus Aurelius on How to Motivate Yourself to Get Out of Bed in the Morning and Go to Work

 “You don’t love yourself enough. Or you’d love your nature too, and what it demands of you.”

 

Monday, January 11, 2021

Along with My Fifteen year Old Self (2) In the Basement

 

دومین بازدید: در شبستان

از مجموعه: همراه با پانزده سالگی‌ام

 

با کنجکاوی به شبستان رفتم. هما نجا که آزمایشگاه پدر بزرگم با لوله های آزمایشگاهی کوتاه و بلند توی تاقچه هایش چیده شده بود. و چند دستگاه اندازه گیری و یک میکروسکوپ قدیمی. هما نجا که یک بشقاب تزیینی چینی با نقش یک مرغزار سر سبز که در پانزده سالگی ام جایزه گرفته بودم، توی صندوق سنگین چوبی، در ایوان روبروی آزمایشگاه، نگهداری شده بود. به هیچ روی بیادم نمی آمد که برای چه آن جایزه را دریافت کرده بودم. برای نقاشی؟ خوشنویسی؟ دکلمه؟ بازیگری؟

مهم نیست. بیادم نمی آید. اما به شبستان رفته بودم که پانزده سالگی ام را ببینم. برای گردشی در بو. در نگاه. در زبان. در اشیاء.

 

Thursday, January 7, 2021

The Idiot

The Idiot (白痴, Hakuchi) is a 1951 Japanese film directed by Akira Kurosawa. It is based on the 1869 novel The Idiot by Fyodor Dostoevsky. The original 265-minute version of the film, faithful to the novel, has been lost for many years. A nearly three-hour release, reflecting a 100-minute studio imposed cut, survives as the most complete version of the film available for contemporary audiences. 

Ikiru (To Live)

 Ikiru (To Live)

" The old man knows he is dying of cancer. In a bar, he tells a stranger he has money to spend on a “really good time,” but doesn't know how to spend it.

The stranger takes him out on the town, to gambling parlors, dance halls and the red light district, and finally to a bar where the piano player calls for requests and the old man, still wearing his overcoat and hat, asks for "Life Is Short--Fall in Love, Dear Maiden."

Minimalism

 What Is Minimalism?

"Minimalism is a tool that can assist you in finding freedom. Freedom from fear. Freedom from worry. Freedom from overwhelm. Freedom from guilt. Freedom from depression. Freedom from the trappings of the consumer culture we’ve built our lives around. Real freedom."

Read more... 

A great film on living happier and freer:  LESS IS NOW

MINIMALISM

"The Minimalists examines the many flavors of minimalism by taking the audience inside the lives of minimalists from all walks of life. Directed by Matt D’Avella."

Memories in Diaspora # 332

332  خاطرات دیاسپورا شماره

انسانیت عالی

در خود انسانیتی عالی می یابم ،

وقتی که انسانیتی عالی را در انسان دیگری می بینم،

بی آنکه انتظارش را داشته باشم.

و آنگاه است که بی آنکه منتظر آرامش باشم،

ناگهان آرام می شوم.

دیروز نشسته بودم در کافه تریایی ساده،

عادی،

بهنجار،

داشتم سوپ می خوردم. سوپ کلم و پنیر،

بعد هم دسر؛ پودینگ شیر برنج.

بقیه را در اینجا بخوانید.