Tuesday, June 2, 2020

نگاهی به فیلم رادیو اکتیو "A Review on "Radio Active

نگاهی به فیلم رادیو اکتیو
 عزت گوشه گیر
 A Review on Radio Active by Marjane Satrapi

دل هر ذره که بشکافی/آفتابیش در میان بینی

مرجانه ساتراپی به خاطر کتابهای درخشان تصویری اش همچون پرسپولیس، گلدوزی ها و خورش آلو با مرغ  در دنیا شهرت بسیار دارد. وی همچنین از سال  2007 با ساختن  فیلم کارتونی پرسپولیس بر اساس اولین نوول گرافیکی اش با بازی صدایی کاترین دونو و کیارا ماسترویانی به فیلمسازی روی آورده است. و در ژانر های گوناگون، فیلم هایی را کارگردانی کرده است همچون گنگسترهای هوتا  Gang of the Jotas ، صداها The Voices ، خورش آلو با مرغ،  و رادیو اکتیو Radioactive.

Read more

Monday, June 1, 2020

Robert Sapolsky: We’re uniquely violent and compassionate

Robert Sapolsky: We’re uniquely violent and compassionate 
Humans are on the one hand capable of mass genocide, and on the other hand, great self-sacrifice. Why are we capable of such extremes?

Black Lives Matter

Black Lives Matter

Friday, May 29, 2020

یک نقد بر کتاب "آن زن بی آنکه بخواهد گفت خداحافظ"

 یک نقد بر کتاب "آن زن بی آنکه بخواهد گفت خداحافظ" از  مهران بقایی
"عزت السادات گوشه گیر نویسنده و کنشگر اجتماعی همشهری ما مقیم آمریکاست . ایشان فرزند زنده یاد دکتر سیدموسی گوشه گیر نخستین پزشک تحصیل کرده ی دزفول در دهه ی سی خورشیدی و از فعالین سیاسی آن دهه است. خانم گوشه گیر در دهه ی شصت به آمریکا مهاجرت و سالهاست در زمینه ی حقوق زنان فعالیت اجتماعی و در حوزه ی ادبیات، داستان کوتاه و نمایشنامه می نویسند . مقالات متعددی از ایشان در نقد و تحلیل آثار مهم زنان نویسنده ی ایرانی در نشریات کشور و سایت های تخصصی متتشر شده است و نمایشنامه هایشان در صحنه های تاتر خوش درخشیده اند. به تازگی مجموعه ای از داستان های کوتاه ایشان از طرف انتشارات مِهری در لندن منتشر شده است با نام " آن زن بی آنکه بخواهد گفت خداحافظ و دختری به نام بی بی بوتول دزفولی" این مجموعه شامل بیست و پنج داستان است که چهارده تای آن زیر عنوان (آن زن بی آنکه ...) و یازده تای دیگر زیر عنوان دوم (دختری به نام بی بی بی بوتول دزفولی) گرد هم آمده اند . زن در همه ی این داستان ها محور ماجرا است در بخش اول زن در دوران معاصر و در بخش دوم زن در زمانی دورتر و در جغرافیای شهر دزفول روایت می شود . دغدغه های اجتماعی نویسنده درباره ی وضعیت زنان و دختران در جامعه ی ایرانی از گذشته تا امروز فضای کلی کتاب را در بر می گیرد . نگاه دقیق و کنجکاو نویسنده ، استفاده از تمام ظرفیت های زبانی و اقلیمی ، استفاده از تکنیک های روز داستان نویسی، بهره گیری از واژگان بومی ، استفاده از طنزی ملایم ،  نگاه روانشناسانه و توجه به رخداد های اجتماعی و تاثیر آنها بر تلقی و نگاه عمومی به زنان و دختران از جمله ویژگی های این مجموعه داستان است . انتشارات مهری با رضایت نویسندگان، این اثر و نیز کتابهای دیگری را از نویسندگان ایرانی و غیر ایرانی به دلیل شرایط کنونی جهان برای فارسی زبانان به رایگان روی وب سایت خود قرار داده است."
 مهران بقایی

نشانی سایت(با فیلتر شکن) :
WWW.mehripublication.com
با تشکر از ایشان

روزنگاری های دیاسپورا/ Memories in Diaspora # 305 & 306

پنجشنبه ۱۴ ماه جون ۱۹۹۰ آیواسیتی
تصمیم گرفتم یک قصه بنویسم. و امروز اولین پیش نویس را تمام کردم. قصه ای بنام “الیزابت”. که هنوز یک طرح است و باید روی آن کار کنم تا کامل شود… 
الیزابت

روزنگاری های دیاسپورا 
 Memories in Diaspora # 306
Last part of my short story: "Elizabeth"
شماره ۳۰۶
ادامه قصه “الیزابت”
پنجشنبه ۱۴ ماه جون ۱۹۹۰ – آیواسیتی
الیزابت گفت: البته…فقط برا یه لیوان آب…
فوٌاد با خنده گفت: هنوز نیومده داری بیرونم می کنی؟

Elizabeth

My short story written in 1990
Elizabeth

 "الیزابت"

"الیزابت" تنها آمده بود. بدون "تام".
آپارتمان "نسترن" بزرگ بود. به راحتی گنجایش بیست نفر جوان پر شور بیست و چند ساله را در خود داشت که می خواستند شبی را مست کنند و برقصند و ملال را یکجوری از توی دلشان بریزند بیرون. یک پارتی حسابی با کلی مشروب و پیتزا و غذاهای ایرانی و عربی و مکزیکی....

Thursday, May 28, 2020

Albert Camus’s Beautiful Letter of Gratitude to His Childhood Teacher

Albert Camus’s Beautiful Letter of Gratitude to His Childhood Teacher After Winning the Nobel Prize:

When Camus was less than a year old, his father was killed on the battlefield of WWI. He and his older brother were raised by their illiterate, nearly deaf mother and a despotic grandmother, with hardly any prospects for a bright future. In a testament to what happens when education lives up to its highest potential to ennoble the human spirit, a teacher named Louis Germaine saw in young Albert something special and undertook the task of conjuring cohesion and purpose out of the boy — the task of any great mentor. Under his teacher’s wing, Camus came to transcend the dismal cards he had been dealt and began blossoming into his future genius.

19 November 1957
Dear Monsieur Germain,
I let the commotion around me these days subside a bit before speaking to you from the bottom of my heart. I have just been given far too great an honor, one I neither sought nor solicited. But when I heard the news, my first thought, after my mother, was of you. Without you, without the affectionate hand you extended to the small poor child that I was, without your teaching and example, none of all this would have happened. I don’t make too much of this sort of honor. But at least it gives me the opportunity to tell you what you have been and still are for me, and to assure you that your efforts, your work, and the generous heart you put into it still live in one of your little schoolboys who, despite the years, has never stopped being your grateful pupil. I embrace you with all my heart.
Albert Camus